MOJA MAŁA OJCZYZNA

Honorowi Obywatele - Marian Benko

2012-01-10T00:22:00.000+01:00

Jednym z pomysłów, jakie chciałbym zacząć realizować na blogu jest zebranie informacji o osobach zasłużonych dla naszego miasteczka, przybliżyć postaci honorowych obywateli miasta, jak również innych, którzy w znaczny sposób przyczynili się do rozwoju Mińska.

Cykl ten chciałbym rozpocząć od przedstawienia sylwetki Mariana Benko.

Marian Benko to żyjący w latach 1907-1993 znakomity polski architekt, planista przestrzenny oraz pedagog. Pochodzi z Ułanicy na Podolu. W wyniku rewolucji październikowej i wojny domowej cała rodzina Benków musiała porzucić swój dom i udać się do Kijowa, gdzie czynnie wsparli polskie oddziały. Wojska te zostały zmuszone jednak do odwrotu, a wraz z nimi tereny, z obawy przed mogącymi nastąpić represjami, opuściła rodzina Benków, która schronienie znalazła w Polsce centralnej. Tu jednak również długo miejsca nie zagrzali, a wiązało się to z ofensywą bolszewicką. Dopiero w 1921 Benkowie wrócili na dłużej do Siedlec, gdzie młody Marian ukończył Gimnazjum im. hetmana Żółkiewskiego w 1925 roku z wyróżnieniem. Od razu po ukończeniu szkoły średniej zdecydował się na studia. Jego wybór padł na
Wydział architektury Politechniki Warszawskiej. Już w trakcie ich trwania rozpoczął pracę w zawodzie architekta. W okresie tym często odwiedzał Mińsk Mazowiecki, gdzie nawiązał współpracę z architektem inż. Michałem Sławińskim, który pełnił wówczas funkcję rzeczoznawcy Wydziału Powiatowego i miejscowego magistratu.

Ważnym rokiem w życiu Mariana Benki był niewątpliwie rok 1932, bowiem w czerwcu tego roku skończył studia, a 7 lipca zawarł w miejscowym kościele związek małżeński z M. Jelińską. Związek ten został pobłogosławiony przez ówczesnego proboszcza mińskiej parafii ks. Józefa Dziąga, również człowieka bardzo zasłużonego dla Mińska. 3 lata później, w 1935 Marian Benko wraz z małżonką zakupili 2 działki, których łączna powierzchnia wynosiła ok. 2000 m. kw., położone przy ul. Zielonej w Mińsku Mazowieckim, a więc nieopodal domu p. Grzegorzewskiej, u której do tej pory wynajmowali mieszkanie. Już na przełomie roku 1934/35 sam zaprojektował swój dom, którego budowa pochłonęła wszystkie oszczędności. Dlatego podjął się dodatkowej pracy nauczyciela w wieczorowej Publicznej Szkole Dokształcającej w Mińsku Mazowieckim. Mimo natłoku zajęć nie zaprzestał także współpracy z inż. Sławińskim. Współpracował z nim między innymi przy projektach takich budynków, jak gmach mińskiego Starostwa i Wydziału Powiatowego, kaplicy w Wielgolesie czy dzwonnicy w Kuflewie.

Następnie rozpoczął studia badawcze oraz dokumentowanie kultury materialnej południowo-wschodniego Mazowsza, szczególny nacisk kładąc na architekturę powiatu mińskomazowieckiego. Szczególnie upodobał sobie miejscowości takie jak: Mińsk Mazowiecki, Siennica, Latowicz, Stanisławów, Cegłów i Jeruzal. To właśnie jemu udało się najpierw zidentyfikować, a następnie ustalić położenie renesansowego miasteczka Sendomierz, które zlokalizowane było w okolicach dzisiejszego pl. Kilińskiego.

W czasie wojny rozpoczął pracę na rzecz edukacji młodzieży. Od 1940 roku pracował w szkole zawodowej, w której uczył wielu przedmiotów, w tym przede wszystkim materiałoznawstwa, nauki zawodu wraz z podstawami mechaniki oraz chemii. Po wojnie Marian Benko został pierwszym architektem powiatowym w Mińsku Mazowieckim, a od jesieni 1944 roku architektem okręgowym. Okręg ten obejmował 3 powiaty: miński, węgrowski i sokołowski.

Z jego inicjatywy powstała w Mińsku Szkoła Budowlana (obecnie zwana potocznie „budowlanką”), której szybki rozwój spowodował, że Mińsk Mazowiecki stał się bardzo istotnym ośrodkiem szkolenia budowlanego na terenie Polski i pierwszym na terenie województwa. Od 1951 roku przez 19 lat kierował departamentami, m.in. urbanistyki (później Departament Planowania Miast i Osiedli), był wiceprezesem a następnie sekretarzem w randze ministra Komitetu ds. Urbanistyki i Architektury, który następnie przemianowano na Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury. Sekretarzem w randze ministra był przez ok. 4 lata. Następnie podjął pracę dyrektora Departamentu Miejscowego Planowania Przestrzennego w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.

Dnia 1 lipca 1970 roku przeszedł na zasłużoną emeryturę. 30 listopada 1971 r. otrzymał tytuł doktora nauk technicznych, który został mu nadany przez Politechnikę Gdańską.

Wielokrotnie odznaczany za swoją działalność zawodową, w tym między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polskim czy Krzyżem Zasługi dla Obronności Kraju. Od dnia 27 kwietnia 1971 r. jest Honorowym Obywatelem miasta Mińsk Mazowiecki oraz od 1985 r. członkiem honorowym Towarzystwa Przyjaciół Mińska Mazowieckiego.

2011-12-24T02:59:00.000+01:00

Spokojnych, radosnych i wesołych świąt Bożego Narodzenia, szampańskiej zabawy w noc sylwestrową oraz samych radości w 2012 roku życzy Łukasz:)

Wzmożone prace;)

2011-12-14T02:24:00.000+01:00

Witam. Chciałbym poinformować, iż przez długie miesiące mojej nieobecności na tym blogu zrodziło się kilka pomysłów, których realizacja rusza pełną parą:). Niektóre z już rozpoczętych będą kontynuowane, np. wypełniona treścią zostanie strona o kapelach z mińska, będą się na niej pojawiać linki do różnych piosenek związanych z naszym miastem. Innym pomysłem, którego realizacja rusza już niebawem jest zbieranie i publikacja informacji o osobach blisko związanych z Mińskiem, np. honorowych obywatelach miasta lub o jego zabytkach. Szczególnie będę chciał się tutaj skupić na informacjach, o które ciężko na portalach typu wikipedia, choć zapewne, tam również informacje te będę umieszczał;) ciekawy pomysł?
Pierwsze posty już niebawem:)

Pierwsza w mieście strefa płatnego parkowania

2011-07-19T20:36:00.006+02:00

W dniu 06.07.2011 miała miejsce nadzwyczajna sesja Rady Miasta, podczas której miejscy radni podjęli uchwałę dotyczącą ustalenia strefy płatnego parkowania niestrzeżonego na terenie miasta Mińsk Mazowiecki oraz wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania i sposobu pobierania opłat za parkowanie.

Ustalono, iż historyczna, bo pierwsza strefa płatnego parkowania obejmie największy w centrum miasta parking znajdujący się na przeciwko Starostwa Powiatowego. Jest on położony pomiędzy ul. Warszawską a ul. Armii Ludowej (wzdłuż ul. Kościuszki).

Opłata będzie wynosiła odpowiednio:

- 1 zł za rozpoczętą pierwszą godzinę,

- 2 zł za rozpoczętą drugą godzinę,

- 3 zł za rozpoczętą trzecią i każdą następną godzinę.

Ponadto radni ustalili, że na każdego, kto popełni bestialskie naruszenie tej uchwały, a więc zaparkuje auto na parkingu bez uiszczenia wymaganej opłaty zostanie nałożona kara w wysokości 50 zł. Chyba, że uczyni to w dzień powszedni między 17.00 a 8.00 lub w sobotę czy niedzielę, albowiem wtedy strefa płatnego parkowania nie będzie obowiązywała.

Z całą pewnością pomysł naszych wspaniałych radnych nie każdemu się spodoba. W końcu w godzinach szczytu w zasadzie zostanie wyłączony z użytku jedyny prawdziwy (czyt. duży) parking w centrum miasta. Co kogo obchodzą samochody notorycznie parkujące na chodniku pod Urzędem Miasta? Niech parkują, kogo to obchodzi, że piesi mają utrudnione poruszanie się po chodniku przez Panów urzędników lub Panie urzędniczki? A teraz każdy kawałek chodnika będzie zastawiany przez parkujące samochody... Jedynym plusem strefy płatnego parkingu będzie, mam nadzieję, likwidacja dzikiej giełdy samochodowej, która znajduje się na nim...

Po obchodach 590 rocznicy nadania praw miejskich

2011-06-17T12:22:00.002+02:00

Pod koniec maja tego roku Mińsk Mazowiecki obchodził 590 rocznicę nadania praw miejskich. Z tej właśnie okazji w pierwszy weekend czerwca na placu przed Miejskim Domem Kultury przy ul. Warszawskiej zorganizowano Festiwal 4M Mińsk Mazowiecki Miasto Muzyki. Był to trzydniowy festiwal, w skład którego weszły między innymi cyklicznie organizowane od jakiegoś czasu koncerty "Za horyzontem słów" oraz coroczny Rock in Mińsk Fest.
Na festiwalu swoją muzykę zaprezentowało wielu mniej znanych wykonawców jak również kilka kapel nierozerwalnie związanych z naszym miastem. Na koniec każdego festiwalowego dnia można było posłuchać prawdziwych gwiazd polskiej sceny muzycznej. Pierwszy dzień zakończył się występem Renaty Przemyk, drugi voo voo a trzeci dzień, a zarazem cały festiwal zakończył zespół Myslovitz.
Oczywiście nie każdemu spodobała się formuła tego koncertu, w mediach pojawiają się głosy, że prezentowana muzyka była zbyt jednorodna, ale ja uważam, że jest to jedynie wynik braku współpracy ze strony fanów innych gatunków muzycznych. Myślę, że jeżeli w Mińsku powstaną zorganizowane grupy promujące inne gatunki muzyki niż rock i poezja śpiewana, to organizatorzy koncertu chętnie nawiążą z nimi współpracę przy organizacji kolejnych festiwali 4M, które mam nadzieję, będą organizowane co roku, bowiem liczba osób które przychodziły każdego dnia na koncerty pokazała, że takie na takie imprezy jest w naszym mieście wielkie zapotrzebowanie.

Nowa władza, stare problemy?

2011-01-16T22:01:00.006+01:00

Dużo czasu upłynęło od mojej ostatniej aktywności w tym miejscu, co było spowodowane oczekiwaniem na wybór nowych władz. Władze zostały wybrane więc trzeba było również dać im trochę czasu na pierwsze działania. Trochę czasu od wyborów upłynęło a więc nadszedł już czas na pierwsze oceny.

Na początek pochwała. Należy się ona bowiem za kontynuację dążeń do sprowadzenia Szybkiej Kolei Miejskiej do naszego miasta, co dałoby szansę na zmniejszenie tłoku w godzinach szczytu w pociągach Kolei Mazowieckich. Plany takie są już od kilku lat, jednak nie widać było większego zainteresowania tą sprawą ze strony władz. Teraz jest chyba inaczej, bowiem pierwsze rozmowy w tej kwestii odbył już burmistrz Marcin Jakubowski. Gdyby się udało już niebawem mielibyśmy bezpośrednie połączenie z portem lotniczym im. Fryderyka Chopina, bowiem prace nad wydłużeniem linii SKM w tamtym kierunku już trwają. Czy jest realna szansa na to, aby pociągi SKM zawitały do Mińska? Mam nadzieję, że tak się stanie już nie długo.
Co do inwestycji kolejowych to myślę, że warto również zastanowić się nad wybudowaniem peronu przy tzw. wałce. Jeżdżą bowiem tamtym torem pociągi pospieszne relacji Lublin - Warszawa, dałoby to bezpośrednie połączenie z tak dużym ośrodkiem akademickim jakim jest wcale nie tak bardzo odległy Lublin.

A teraz minus. Minus za problem, z którym żadne poprzednie władze również nie potrafiły sobie poradzić, a więc stan dróg w mieście. O ile latem wyglądają one całkiem przyzwoicie, o tyle po roztopach niektórymi z nich nie da się przejechać. Do ulic, które wymagają remontu zaliczyć należy przede wszystkim ul. Kościelną, oraz ul. Kolejową przy dworcu. Na tej ulicy również przydałby się zakaz parkowania na zakrętach pomiędzy dawną piekarnią Gromulskiego a Liceum i Gimnazjum przy Piękniej, bowiem samochody parkujące na wspomnianych zakrętach stwarzają zagrożenie dla przejeżdżających tą ulicą (utrudniona widoczność, nie widać samochodów nadjeżdżających z przeciwka). Odremontować należy również oba dworce jak i teren wokółnich, mam tu na myśli zarówno parking jak i park przy Liceum Salezjańskim ( nie wiem czy to leży w gestii miasta czy kolei, ale myślę, że aktywność miasta na tym polu nie zaszkodziłaby sprawie).
Miałem zamiar dodać odpowiednie zdjęcia do wpisu ale z przyczyn technicznych ode mnie nie zależnych nie mogłem tego uczynić w dniu dzisiejszym. Dodam je jak tylko usunięta zostanie ta usterka:)

Na kartach historii - Mińsk Mazowiecki - miasto dziś

2010-07-27T13:53:00.002+02:00

Po zakończeniu II wojny światowej Mińsk Mazowiecki znów się odradza. Systematycznie wzrasta liczba mieszkańców miasta. W 1945 r. było ich 10,5 tys., w 1971 już 24700, a w 1994 aż 34 tysiące. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców miasto powiększało swoje terytorium. I tak w 1967 miasto zajmowało obszar 832 ha, a zaledwie 19 lat później, w 1986 już 1311.
W tym okresie powstało również wiele dużych zakładów pracy, jak np. Mińskie Zakłady Obuwia, Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego czy Mazowieckie Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych. Również wiele istniejących wcześniej przedsiębiorstw zostało poddanych gruntownym modernizacjom. Wzrost liczby ludności spowodował również rozwój budownictwa mieszkaniowego. Po wojnie powstało wiele nowych osiedli zarówno bloków jak i domów jednorodzinnych, na których to po dziś dzień zamieszkuje wiele osób. Pociągnęło to za sobą również budowę nowych szkół. W tym okresie powstały bowiem 4 szkoły średnie oraz kilka szkół podstawowych. Wybudowane zostały sieci wodociągowe i kanalizacyjne, które obejmują całe miasto. Sporym sukcesem było uruchomienie w poprzedniej dekadzie stacji uzdatniania wody oraz magistrali wodociągowej oraz wybudowanie drugiej stacji PKP. Stacja ta otrzymała nazwę Mińsk Mazowiecki – Anielina.

W czerwcu 1975 r. na skutek reformy administracyjnej państwa, która znosiła powiaty, Mińsk Mazowiecki znalazł się w województwie siedleckim. Taki stan trwał aż do 01.01.1999 r. Po 1990 r. przywrócono samorząd terytorialny, a miasto stało się siedzibą urzędu rejonowego, w skład którego weszło 13 gmin. Po reformie administracyjnej z 1999 r. Mińsk znów stał się miastem powiatowym i leży w województwie mazowieckim. W skład powiatu mińskiego wchodzi:

10 gmin wiejskich, tj. Cegłów, Dobre, Dębe Wielkie, Halinów, Jakubów, Latowicz, Mińsk Mazowiecki, Mrozy, Siennica oraz Stanisławów
1 gmina miejsko-wiejska – Kałuszyn
3 gminy miejskie, tj. Mińsk Mazowiecki, Halinów i Sulejówek.

Aktualnie Mińsk Mazowiecki jest miastem prężnie rozwijającym się. Z roku na rok zwiększa się liczba mieszkańców miasta, obecnie wg oficjalnych danych GUS liczba ta wynosi nieco ponad 38000, ale wydaje się że dane te są lekko zaniżone. Powstaje wiele nowych osiedli mieszkaniowych, powstają nowe zakłady pracy. Aktualnie budowana jest także obwodnica miasta, która docelowo ma być częścią autostrady A2. Inną ważną dla mieszkańców i długo oczekiwaną inwestycją była budowa kompleksu aquaparku wraz z lodowiskiem, które po wielu latach powstało tuż przy sanktuarium pw. Św. Antoniego z Padwy. Miasto to daje spore perspektywy rozwoju przedsiębiorczości, które to są coraz lepiej wykorzystywane. Jednym z niewielu minusów Mińska jest słabo rozwinięta baza sportowa i rozrywkowa. Niestety władze tego miasta nie są wstanie zrozumieć, że w tak sporym mieście wypadałoby zwiększyć wydatki na sport i rozrywkę, gdyż są to dziedziny, które wspaniale mogą wypromować miasto i zapewnić pozytywną rozrywkę młodzieży. Może zmieni się to na lepsze po jesiennych wyborach samorządowych?

Na kartach historii - Mińsk Mazowiecki cz. V (II wojna światowa)

2010-04-03T21:52:00.002+02:00

W czasie II wojny światowej Mińsk stał się areną wielu działań partyzanckich. Na okolicznych terenach prężnie działało podziemie ZWZ/AK, które na tych terenach miało kryptonimy Mewa - Jamnik - Kamień. Akcje podejmowane przez oddziały partyzanckie często kończyły się spektakularnymi sukcesami, jak np zamach na szefa mińskiego Gestapo - Schmidta, czy spalenie dokumentów niemieckiego Urzędu Pracy. Jednak zdarzały się i niepowodzenia, wśród których największym była tzw. "wielka wsypa", czyli nieudana akcja odbicia więźniów przetrzymywanych przez Niemców w budynku szkoły w Latowiczu (więcej o akcji niebawem).

W wojnie miasto nie poniosło znacznych strat materialnych. Poniosło jednak ogromne straty w ludności na skutek eksterminacji Żydów, którzy stanowili w mieście spory procent mieszkańców. W centrum Mińska Niemcy utworzyli getto, w którym przetrzymywani byli Zydzi nie tylko z okolic miasta, ale także z Pabianic i Lipna. Miasto zostało wyzwolone dzięki udanej akcji "Burza" - partyzanci zajęli miasto przed wkroczeniem oddziałów Armii Czerwonej.

Na kartach historii - Mińsk cz. IV (XX w - I wojna światowa i międzywojnie)

2010-01-19T22:08:00.004+01:00

Już w początkach XX wieku liczba mieszkańców miasta przekracza 10 tysięcy. Wśród nich duży odsetek stanowią wierni wyznania mojżeszowego (ponad 4000). W okresie I wojny światowej do miasta została przyłączona wieś Goździk. W latach tych Mińsk Mazowiecki, bo taką nazwę miasto otrzymało w 1916 roku, stał się areną wielu bitew, które przeszły do historii. Do takich wydarzeń można zaliczyć nie wątpliwie rozbrojenie niemieckiego okupanta na terenie miasta. Wydarzenie to miało miejsce 11 listopada 1918 roku i walnie przyczyniło się do odzyskania przez Polskę niepodległości. Innym istotnym wydarzeniem, którego ostatnie epizody rozgrywały się na terenach Mińska była Bitwa Warszawska. Tu bowiem spotkały się wojska marszałka Piłsudskiego i generała Hallera, które późnym wieczorem 17 sierpnia 1920 roku wyzwoliły miasto spod rosyjskiej okupacji.

W międzywojnia miasto po raz kolejny przeżywało rozwój gospodarczy. Miasto zostało w większości zelektryfikowane, na co ogromny wpływ miało wybudowanie w Mińsku elektrowni. Rozwijało się szkolnictwo, wybudowano między innymi nową szkołę podstawową i nowe liceum. Z tych lat pochodzą również budynki starostwa oraz Wydziału Powiatowego. W mieście kwitła kultura i sport, powstała biblioteka kina „Iluzjon” oraz „Polonia”, prężnie działała także sekcja kolarska Mazowieckiego Towarzystwa Kolarskiego. Miasto uzyskało charakter rzemieślniczo – handlowy. Zatrudnienie można było znaleźć w dwóch dużych zakładach na terenie Mińska. Były nimi Fabryka Rudzkiego oraz Zakłady Przemysłu Metalowego I. Fogelnesta w nieodległych Stojadłach. Poza nimi funkcjonowało kilkadziesiąt mniejszych przedsiębiorstw, możliwy był także dojazd do pracy w Warszawie, dzięki pociągom elektrycznym, które zaczęły kursować na tej trasie już w 1937 roku. Terytorialnie miasto zaczęło się rozwijać w kierunku północno – wschodnim, przyłączono np. dzielnicę „Miasto – Ogród Mińsk” (obecne Nowe Miasto, którego mam przyjemność być mieszkańcem), żwirownię, koszary oraz Kolonię Stasinów oraz Pohulanki C i D. 12 września 1939 roku miasto zostało zajęte przez Niemców. Już następnego dnia doszło do potyczki wojsk niemieckich z wojskami generała Andersa. Miasta nie udało się wyzwolić.

Na kartach historii - Mińsk Mazowiecki (cz. 3 XIXw.)

2009-12-21T16:51:00.009+01:00

Ożywinie gospodarcze następuje w XIX wieku na co nie wątpliwie duży wpływ miała przbudowa traktu brzeskiego. Miasto stopniowo zyskiwało na znaczeniu i w 1867 roku zyskało status miasta powiatowego.
Potem przyszły powstania narodowe, podczas których na terenach Mińska i okolic toczyło się wiele walk. Powstania te nie zahamowały jednak rozwoju miasta. Rozwijało się ono nadal, znacznie wzrosła liczba mieszkańców (blisko 3000 w 1887). Pozytywny wpływ na miasto miała również budowa trasy kolejowej Warszawa - Terespol (1866 - 67) oraz pod koniec XIX w. linii Pilawa - Tłuszcz (nieopodal miasta). Na terenach położonych za torami kolejowymi powstała dzielnica willowa, oraz między innymi największy, istniejący do dziś zakład Filia Towarszystwa Akcyjnego Fabryki Machin i Odlewów K. Rudzki i Spółka w Warszawie. Spółka ta zasłynęła przede wszystkim z budowy pierwszego w Europie mostu drogowego o konstrukcji spawanej. Fabryka stawiała także mosty na Dźwinie, Amurze, Wołdze.

Na kartach historii - Mińsk (cz. 2 XVI i XVII w)

2009-12-01T16:15:00.001+01:00

Podobnie jak w średniowieczu również w wieku XVI Mińsk szybko się rozwijał. W okresie tym nastąpił znaczny rozwój całego państwa co zaowocowało utworzeniem wokół Mińska całej sieci małych miasteczek, takich jak:

Kuflew, 1521 r.
Stanisławów, 1523 r.
Siennica, 1526 r.
Dobre, 1530 r.
Kołbiel, 1532 r.

Nadanie praw miejskich tym miejscowościom nie ograniczyło jednak rozwoju Mińska, bowiem miasta te były zbyt słabe.
Spowolnienie nie miało miejsca również wtedy gdy 16.01.1549 roku król Zygmunt August nadał rodzinie Wolskich przywilej lokacji miasta na drugim brzegu rzeki Srebrnej. Miasto to otrzymało nazwę Sendomierz i zajmowało obszar na zachodnim brzegu rzeki. Jego centrum stanowił kwadratowy rynek (obecny plac Kilińskiego), z jego południowej części wychodził trakt karczewski (obenie ul Piłsudskiego). Historia Sendomierza nie jest zbyt długa. Miasto zostało bowiem szybko wchłonięte przez dużo większy i silniejszy Mińsk.
W drugiej połowie XVII wieku następuje załamania gospodarcze Mińska. Załamanie to jest na tyle silne, że w jego konsekwencji miasto traci swój rzemieślniczo - handlowy charakter na rzecz rolniczego. Drastycznie też spada liczba mieszkańców miasta.
Od końca XVI w. często zmieniają się właściciele miasta. Po rodzinie Mińskich można wymienić następujące rody:
w XVI w.:

Leśnowolskich herbu Pierzchała
Hlebowiczów herbu Leliwa (od niego pochodzi aktualny herb miasta)

w XVII w.:
Warszyckich herbu Awdaniec
w XVIII w.:
Opalińskich herbu Łodzia
Pociejów herbu Waga
Borzęckich herbu Półkozic
To właśnie za panowania Piotra Borzęckiego miasto osiąga dno. Sam właściciel zakazał odbywania się w mieście targów, a z mińszczan chciał zrobić wiejskich poddanych.
W 180 roku miasto kupuje na aukcji rodzina Jezierskich herbu Nowina a w 1870 r. rodzina Doria Dernałowiczów herbu Lubicz. Są oni ostatnimi właścicielami Mińska. Byli nimi aż do 1944 roku.
Kryzys miasta trwa aż do XIX wieku. (cdn wkrótce)

Na kartach historii - Mińsk (cz.1)

2009-11-26T20:13:00.004+01:00

Mińsk Mazowiecki to jedno z najstarszych miast na wschodnim Mazowszu. Pierwsze wzmianki o nim pojawiają się bowiem już w XIII w. Od XIV w. miejscowość ta miała charakter osady handlowej. Obecna nazwa, podobnie jak wcześniejsze (Mieńsko, Mensko) pochodzą najprawdopodobniej od rzeki Mieni, która przepływa nieopodal miasta. To w dolinie Mieni rozwijało się osadnictwo w tym regionie.
Niebawem, bo już 29 maja 1421 roku osada otrzymała prawa miejskie. Decyzją księcia mazowieckiego Janusza I prawo lokacji gminy miejskiej na prawie chełmińskim otrzymał ówczesny właściciel osady Mieńsko rycerz Jan z Gościeńczyc herbu Prus III. Tak oto powstało jedno z pierwszych prywatnych miast na terenach wschodniego Mazowsza.
Początkowo, aż do XVI w miasto rozwijało się na lewym brzegu Srebrnej, rzeki płynącej przez miasto. Z tych lat pozostał rynek w kształcie prostokąta, przy którym, u jego północnej strony stanął drewniany kościół, w 1422 r erygowano tu parafię. Niedługo potem w mieście powstała szkoła, która zyskała dobrą sławę i cieszyła się nią aż do początków XVII w. W tym okresie miasto przeżywało znaczny rozwój, przede wszystkim rozwijały się handel i rzemiosło. Również znaczenie rodziny Mińskich, bo takie nazwisko przyjęli właściciele miasta, zdobywała coraz większe znaczenie. W XVI w w miejscu drewnianego kościoła Mińscy fundują murowaną farę. Świątynia ta była wielokrotnie przebudowywana. Obecnie bryła kościoła jest w stylu neobarokowym. Na temat liczby mieszkańców miasta w tym okresie różne publikacje podają różne dane, często bardzo rozbieżne od 900 do 3000 – 3500 mieszkańców. Moim skromnym zdaniem bliższa prawdy jest ta górna granica, bowiem można się dowiedzieć, że Mińsk był wówczas jednym z większych ośrodków miejskich na wschodnim Mazowszu. CDN

Historia Mińska Mazowieckiego i innych okolicznych miast i miejscowości

2009-11-21T23:16:00.001+01:00

Na początek mojej działalności blogerskiej, chciałbym przybliżyć czytelnikom historię okolic Mińska i innych niezbyt odległych miast, jak np Siedlce, Garwolin itp. Tych okolic będzie dotyczył mój blog.
Być może cykl ten pozwoli nam lepiej poznać nasze okolice, z historii bowiem można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy, o których nikt nie pamięta, a jeżeli pamięta to z różnych powodów nie mówi o tym głośno.
W naszym regionie toczyło się wiele bitew, nasi przodkowie bardzo aktywnie walczyli o naszą wolność, o wolną Polskę, należy im się pamięć za to. Moja rodzina poniosła bardzo dotkliwe straty w wyniku wojny, czemu również poświęcę przynajmniej jeden ze swoich wpisów.
Tematy, o których wspomniałem, mają stanowić jedynie, swego rodzaju wprowadzenie do mojego blogu, a od czego zaczynać jeśli nie od przeszłości?
Pozdrawiam i zapraszam do czytania oraz komentowania mojego bloga.